Erin duiken

Na een kleine, korte, bescheiden pauze 

(oké, het was overdreven lang en je kan het bijna een sabbatical noemen)

 ben ik er, bijna, weer helemaal klaar voor
om de sprong te nemen.. 

waarschijnlijk niet zo sierlijk als hij

Bloggen werd even bruut opzij gedrukt door heel wat gewenste, maar ook flink een aantal ongewenste veranderingen... Nu dat allemaal zo'n beetje een eigen plekje heeft gekregen, of misschien komt het door die heerlijke overdosis zon...  wil ik eindelijk weer online! 

...en al helemaal niet zo soepel als zij! ;)

(al zal het wel even duren voor ik helemaal bij ben met jullie berichtjes...) 

 

Sprookjesachtig cadeautje

Gisteren viel er, naast de heerlijke zonnestralen, ook een lief cadeautje op de deurmat. Ik had de give away van Puur Arnika niet gewonnen, maar ze wilde me toch iets opsturen. Voor wie haar niet kent: Mooie foto's, inspirerende quotes en prachtige (sprookjesachtige) sieraden! 

Ondertussen gaat het opruimen hier enthousiast door. We zijn bijna zover dat we de vloerdelen kunnen gaan opschuren (iig een teststukje in de gangkast...) en gaan witten.

Omdat we vanmorgen weer wakker werden met een pakje zon voor de deur
begonnen we in de tuin... wat dan weer een beetje te voorbarig was... 
dus stapten, nu met kippenvel en dikke trui, de schuur in.

Een groot deel van de opruim-spullen binnenshuis
zullen daar immers een plekje nodig hebben 
(dankzij Mr Mans verzameldrift en mijn hernieuwde interesse in 'oud'). 

Niet dat het veel zin had... 

Want wat ik vond.. ging direct mee naar binnenshuis! 

Toffe grote oude kist en twee, wel erg bruine, koffers. Ze zullen van binnen bekleed moeten worden en hebben misschien hier en daar een spijkertje nodig, of een likje verf, en zeker een nieuw doel, maar dat is het wel waard! 

En nu, ha, heerlijk doelgericht pinteresten. 

 

(1.2.3.4.5.6.7)

Schaduw

Geweldig!!
Want waar schaduw is.. Juist, is een zonnetje... 

En zoveel zon, dat je bijna zou denken dat het al zomer is!!

De kamer van Grote Jongen zit precies aan de zonkant. Als er al een straaltje, al dan niet verdwaald, zonneschijn is zal je hem daar tegenkomen. 
Vanmorgen was het echter niet één zonnestraal, maar een hele bundel.

En daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. 
Grote Jongen languit liggend in z'n kamertje, vol in de zon, gezellig spelend. 
En waar broer is wil de Kleine Man natuurlijk ook zijn. Dus zo werd vandaag een zomers dagje, met rode koontjes als resultaat! 

En of het zonnetje nu blijft of niet, wij zijn weer helemaal opgeladen.

Fijn weekend!

(bron quotes: 1, 2, 3 en 4)

Last Minute

Iedereen die ons kent weet dat vooruit denken, plannen en afspraken maken, al is het maar voor een week later, niet iets is wat ons gemakkelijk afgaat. Wij zijn meer van het impulsieve, spontane type 

(laten we het positief benaderen!). 

Gelukkig is het een eigenschap die mijn hele familie heeft geërfd,

dus ik was dan ook niet verbaasd toen mijn vader ons gister belde met het idee om met z'n allen van een brunch te genieten, morgen, hier thuis. Met z'n allen is inmiddels 8 volwassenen en 7 kindjes. 

Bij onverwachts bezoek heb ik geen moeite met rondslingerend speelgoed, geen stoel meer om op te zitten omdat deze enthousiast als hutten zijn omgebouwd of afwas wat het moest afleggen tegen het samen spelen en knutselen met de mannen
(oh ja, en dat alles ook nog lekker languit over de tafel verspreidt)..
De quote 'The house was clean yesterday, sorry you missed it" omarmen wij maar al te graag! 

Maar ja, bij deze aankondiging, ja een dag van tevoren is hier bijna een planning te noemen, kon ik de boel niet de boel laten... grote schoonmaak! 

En als dan alles weer lekker schoon is, opgeruimd en netjes, of iig een goeie poging hiertoe, dan kan wat paas-versiering niet ontbreken. Wat lente kleur daar waar buiten de sneeuwvlokken dwarrelen...

 Nu zijn vazen hier not done, dankzij kleine grijpgrage handjes ... De combinatie van pot, water en kleurige stokjes hebben gewoon een té grote aantrekkingskracht.
Maar met zo'n paasbrunch moet het toch kunnen
(er zijn inmiddels voldoende, oplettende, ogen).  Dat mijn ideeën altijd last minute opborrelen en ik dus geen goeie vaas heb voor die te zware, te dikke, of juist te weinig bloemen heeft hier, nátuurlijk, niks mee te maken. 

Nee, ik gooi het gewoon op I love Home made 

Nog niet echt paas-ig ...
maar dat is zó opgelost! 

Nu ga ik hier nog niet stoppen! 

Want met dit we-blijven-nog-even-lekker-binnen-weer 

(let op, lees 'lekker' met een flink sarcastische ondertoon) wordt mijn creativiteit voor de binnenshuis activiteiten steeds minder... elk idee wordt daarom ook gekoesterd en uitgerekt tot een hier-kunnen-we-de-hele-dag-mee-vullen project. 

En laat ik eerlijk zijn, Grote Jongen en tuincentrum... kansloos zonder omkoperij! 

Dus hij mocht de plantjes (witte druifjes en narcissen) en bloemen (gerbera's, en vreemde gevallen met buitenaards uiterlijk.. had ik kunnen verwachten!) uitkiezen. We zijn nog nooit zo lang binnen geweest!

Het knijpers-idee (hooray pinterest) wilde ik eigenlijk doen, al die knijpertjes masking-tapen, polkadot schilderen of bedoodlen zou zo al een uurtje kunnen duren.. maar ja, te grote plantjes en te kleine tonijnblikjes... dus mocht Grote Jongen zich uitleven met tape. 

Wij zijn er klaar voor met een heleboel gezelligheid voor op de tafel. 

Fijne paasdagen!

In de ban van...

Hebben we het toch zó lang volgehouden. Tot nu toe was ons huis nog takloos, geen eitje (nee, zelfs niet van het chocolade soort) kippetje, kuikentje, kinder(paas)knutsels of konijntje te zien hier (niet geheel bewust by the way, de energie was ver te zoeken).

Maar als zelfs een eenvoudig appeltje (die eigenlijk neutraal hoort te zijn) je al begint toe te schreeuwen: Pasen!! Pasen!! 

Tja, dan is er geen ontkomen meer aan. 

... en is het ontkennen of eraan toegeven....

Dus werden er eierdoos-cupjes beschilderd en omgetoverd tot paasslinger. Vouwde Mr Man een konijntje (mijn geduld hield het de twee bladzijdes met instructies niet vol) en maakte ik een paar vrolijke paper kawaii paas-velopjes. (zo, zelfs afgekort een mond vol)

Vrij gemakkelijk en ziet er erg leuk uit (en had ik al gezegd: vrij gemakkelijk...)! 

Ook zo'n leuk envelopje vouwen? ... je vindt 'm hier

En mocht je je geduld willen testen (geheel op eigen risico!) ik heb beide pagina's op een andere site gevonden (hier en hier) voor zo'n geinig konijntje. 

Fijne avond !! 

Kreeg van Rosie een hele leuke reactie met linkje naar haar blog Life By Rosie,
waar ze elke zondag een Link Party organiseert! 
Gezellige manier om nieuwe blogs te ontdekken en zélf jouw mooiste creatie(s) van de week te laten zien. Nieuwsgierig? Klik hier voor meer info!
En hier voor de inspiraties van de tweede linkparty.  

Kunst aan de muur

Ook hier is er een klein virus-feestje aan de gang! Zonder onze toestemming overigens...

Dus we modderen een beetje aan, met de Kleine Man veel aan mij hangend. 

Grote Jongen wil na een paar dagen 'rustig aan doen met mama' toch wel weer mijn volledige aandacht.

Helaas voor mij heeft hij het niet zo met knutselen, tekenen, en min of meer alle activiteiten waarbij stilzitten een must is. 

 Grote Jongen heeft het geduld (nog) niet. Als hij al een keer gaat zitten om te kleuren is hij binnen twee minuutjes weer klaar.

Hij kleurt nog steeds niet altijd binnen de lijntjes (oké.. oké, ben ik wel met hem eens... buiten de lijntjes is veél leuker) 

Zijn poppetjes missen vaak belangrijke ledematen, hebben nog steeds piekhaar en stokbenen 
en lijken meer op zijn eerste kopvoetertjes dan op échte mensjes.

Dan zijn ze vaak nog naakt ook (met zo af en toe anatomisch correcte onderdelen...dát dan weer wel)

Je zou bijna geneigd zijn een hij-is-niet-creatief-label tevoorschijn te halen, maar gelukkig heb ik een hekel aan hokjes.

En maar goed ook,

.. want toen ik onverwachts een stoel opzij schoof...  'huh'??!!

En zet ik de kapstok eens op een andere plaats... nóg zo'n verrassing op de muur
(omdat hij het zo veel gezelliger vindt) 

Zelfs tijdens een simpele rit naar de volgende verdieping wordt Grote Jongen blijkbaar overspoeld door inspiratie en móet hij dat uiten.. natúúrlijk is er geen ouderlijk-geaccepteerd-schrijfwaren in de buurt, dus kon het niet anders:

Het is blijkbaar niet het 'tekenen' op zich wat hem tegenstaat, het is het witte velletje papier waar hij niks mee kan.

Dus terwijl ik, op mijn toch wel dagelijkse route, fiets speel ik in mijn hoofd meerdere reacties af 
en overdenk ik al rondkijkend hóe we hiermee om moeten gaan. 

En net zo onverwachts als het 'probleem' tevoorschijn kwam, werd ik ook verrast door het antwoord. Bijna letterlijk op straat gevonden:

Gelukkige leren we niet allemaal het tekenen-op-muren-en-vloeren (en andere ongewenste plaatsen in huis) af!

Misschien maar overal ingelijste velletjes papier ophangen, gewoon... voor de zekerheid!

(en nu maar hopen dat we weer snel virus-vrij zijn... zodat ook ik mijn creativiteit  kwijt kan ;) én weer kan reageren op jullie leuke blogs! )

Wijsheid

Waarom uilen zo'n aantrekkingskracht hebben weet ik niet, maar toen ik bij Binnenstebuitelen deze give away zag wilde ik graag mee doen. Haakwerk spreekt me net zo aan, misschien wel omdat ik het zelf totaal niet kan, dus op haar vraag "wat ga je uiltje doen" kon ik ook alleen maar antwoorden met: "ophangen en bewonderen". 

et voilá, hij heeft de reis gehaald: 

 (en nam nog wat lekkers mee ook!) Dank je wel Rinske !!

maar.... 1 uil is geen uil ....

dus vouwde we er nog drie bij.

Helemaal geïnspireerd om ook wat wijsheid in huis te halen?

 van hier

Of het gewerkt heeft?? ... hmmm... 

ik gebruik wel opvallend weinig woorden tijdens deze post, misschien dat ik dan toch een verkeerde eigenschap overneem...

 okay, om dan alsnog iets 'wijs' mee te geven: 

van hier

Hele fijne dag!! (hier schijnt het zonnetje, wat willen we nog meer?)
-x-